...
Bir bulut gibi hafifim. Boşluğun en dibindeyim. Bu yaşımda bu kelimeleri kullanmam ne kadar acı. Her başımı yastığa koyduğum gece her şeyden kaçtığımı düşünürüm. Ama düşüncelerimden kaçamıyorum. Saatin tik-tak'ı ile senkronize sayıklıyorum.
Düşünmeden olmuyor be albayım. Aklına takıyorsun işte. Her gün öldürüyorsun içinde birini. Her gün isimsiz mektup yolluyorsun gönlünden gönüle. Her gün biraz daha yok oluyorsun. Ben normal olmak istiyorum. Sadece sevmek istiyorum saf ve güzelce.
Sence buralar birilerine ulaşacak mı?
Kimler için ne ifade edicek bu dediklerim?
Gündüzleri sevmiyorum, gecemi aydınlatıyorlar. Ben aydınlık istemiyorum, ben alıştım geceye. En garibi de bu, ben karanlıktan korkarım, hiç alışmak istemesem de geceye...
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(
Atom
)
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder