4'lükler III

geçiyor her bir gün sıra sıra
akıl erdiremiyorum bu insancıklara
eksiliyorum her geçen gün biraz daha
yok oluyorum kimsesizliğin varlığında
__
ne acı ki yoktur bi yardım eli
sevmeye yoktur hayatın vakiti
yaşıyorum içimde yarınların ümidi
yok oluşum sürecek ebedi
__
yoruldum artık bu ara
yok mecalim söyleyecek bir sözüm daha
varmıyor iyilik elim gönlüm yârâ
öylece vakit geçiyor hayat ise düşe kalka
__
bulunmuyor bu kaderin temeli
vermez gönlümün neşesi bir elini
yoksuldur gönlüm sana çoktur sebebi
yok oluyorum var iken yârimin hasreti
__
bir güneş daha doğuyor iken sabaha
gözlerim dayanmıyor artık uykusuzluğa
bi çare dalgalanıyorum bu elem hayatta
varlığımla yok oluyorum bu okyanusta
__
tüketiyor içimdeki bir ben beni
mukayyet olamıyor iken yiyor beynimi
terk edemiyorum bu hayat denen illeti
var iken aklımda yarının ümidi..
__
köşelerde yığılmış yalnızlığıma
söz geçiremiyorum kimsesizliğin aklına
vakitlerimi harcıyorum yok iken mana
yok oluyorum var iken daha 19'uma
__