Mektup IX

Hiç yorum yok
Her gece yolculuğa çıkıyorum aklımda. Zorluyorum kendimi bir yol arıyorum, arıyorum ancak bulamıyorum. Her yol çıkmaz sokağa çıkıyor. Birinin zilini çalsam hayatınıza girebilir miyim desem hayır diyemem red cevabı almaktan korkarım. Hiçbir zamanda onay cevabını düşünemedim aklımda. İçimden geçenleri hiçbir şekilde aktaramadım. Sizin tanıdığınız ben, asıl olan ben değil. Ben bile dışarıdan kendime yabancıyım. Bazen ağzımdan çıkanları ben söylemiyorum. Hareketlerim sahici değil. Kimseye sevgimi ve saygımı aktaramıyorum. İnsanlarla iletişim kurmaktan çekiniyorum. Uzaklaşıyorum bir adım daha. 1 gün sonra yapacaklarımı evvelsi geceden planlıyorum kafamda her saniyeyi onlarca farklı hayalle süslüyorum. Ancak düşlediğim, istediğim hiçbir zaman gerçekleşmiyor. Gerçekleştiremiyorum. Yetemiyorum kendime. Kendime yetinemezken sizinle nasıl uğraşabilirim insancıklar? Sahte gülüşlerinize kanamam ben. Bu kadar basit olmamalı ilişkiniz. Sahte özleminiz de beni hiç ilgilendirmiyor. Ben içinizi görebiliyorum, ne hissettiğinizi hissediyorum.-öyle sanıyorum- Ben hayatım boyunca insanlarla çok iletişim kurmadım ancak insanların söyledikleri bana hiç inandırıcı gelmiyor. Her sözde bir sahtecilik buluyorum. Kimseyi yakıştırmıyorum. Yanımda bulunan birisine bir şey anlatırken aynı anda ondan nefret edip, bunu ona söylememin gereksizliğini hissedip ve utanıp ve ayriyetten bu samimiyetsizliği zorunlu hale getiren insanlara lanet edip oracıktan derhal kaçmak isteyip daha sonra arkamdan edilecek sözleri, garipsemeleri ve ithamları düşünüp, bunun bana yakışmayacağına karar verip, aynı anda da anlatmaya devam edebilirim. Birisine bir şey söylerken, bu söylediklerim sayesinde beni daha fazla tanımasından dolayı utanıp ve daha sonra söylediklerimi gereksiz bulduğunu ve zorla dinlemeye çalıştığını düşünüp ve bundan utanıp ve aynı anda da birazdan ölebileceğimi ve son kelimemin bunlar olacağını düşünüp utanç duyabilirim. Ben fazla düşünenlerdenim. Hatta bir ara bu kadar çok düşündüğümü duysanız ne dersiniz diye bile düşündüm. Düşüncemin içindeki düşüncelerini düşünüyorum. Her ihtimali, her yaşanabilecek olayı düşünüp kendimi yoruyorum. Ben düşünüyorum. Düşünüyorum.. Düşünüyorum..

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder