Mektup X

**Ben insanların olmadığı yerde, en uzakta olmalıyım. Yalnızlığıma bir şehir uydurmalıyım. Bedenimi terketmeliyim. Uzaklaşmalıyım bu kalabalıktan. Bu tiyatro sahnesinde bulunmamalıyım. İnsanların maskesiz hallerini görmek istemiyorum. Terk etmeliyim bedenimi. Düşünmeliyim, düşünmeliyim sadece. Her şeyi, en ince ayrıntısına kadar düşünmeliyim. Hiçbir fayda gözetmeksizin düşünmeliyim. Sizin yerinize de ben düşünürüm. Hergün yüzlerce farklı yüz görmekten çok sıkıldım. Çok ama çok uzağa gitmeliyim.
Birisi olsun isterim sadece. Elimden yemekler yapabileceğim, elimle yaptığım hediyeleri verebileceğim, uğruna şiirler yazabileceğim, onu çok seveceğim birisi gerek bana.
Gönül bahçeme güneş uğramıyor artık. Çiçeklerim soldu, kimseler sulamıyor ya da yeni bir fidan o ekmiyorlar bahçeme. İnsanlar bahçe kapılarını kapatıp göçüyorlar. Kimse farkında değil. Bu gerçeklerin farkında olmamanız gülünç. Ben düşünmeliyim, en derini ve en dibi görmeliyim. Hissetmeliyim.