Mektup XII

İşte buymuş bu dünya,
Bazen yemeğin bir ödül gibi arandığı,
Bazen de beğenilmediği bir yermiş.

Bazılarının korkusuzca insan katlettiği
Bazılarınında insanlara bir ömür verdiği yermiş

İnsanlardaki gösteriş merakının, egosunun ve saygısızlığını gösterdiği,
Bazı insanların ise hoşgörü, sevgi ve saygıyı bir sorumluluk gördüğü bir yermiş

Gökyüzüne bile ulaşmanın zor olduğu bir yer.
Güzel insanların ulaşılmaz olduğu,
Yaşamanın artık çok zorlaştığı,
Kağıt parçasının insanların dini haline geldiği,
İnsanların bir arada bulunamadığı,
Birbirlerini soyutladıkları, dışladıkları,
Sürekli sinir, kavga ve art niyetin,
Zor koşulların, gündelik sorunların ve dertlerin hiç bitmediği,
Zamanın bazen geçmek bilmediği, bazen de geçmesini istenmediği bir yermiş

İnsanların işlerinin çok mühim olduğu,
Her güne telaş, stres ve baskı ile uyandığı
Gün içinde güneşe hasret kaldığı
Bir nefese bile muhtaç kaldığı
Bir yer olmuş bu dünya.

İnsanların insanı anlamadığı, dinlemediği, görmediği bir yer olmuş bu dünya.

Sevenin değer görmediği,
İyilerin hep kazanamadığı,
Hep bir yerinin acı verdiği yermiş dünya.