Mektup XIX

. Şubat 27, 2019 Hiç yorum yok

tükeniyor her geçen gün ümidim,

gençliğimi bir kadere teslim edişim,

çıkmıyor aklımdan canım yalnızlığım,

bu benim beni kaçıncı terk edişim?

yanımda var olan insanlarla yalnızım,

sevgiye eksik yârime aşığım.

bu elzem durumda yok iken sebebi,

sana daîrdir bu haykırışım.

sevmekte sevilmekte sensin şimdi,

sendedir gönlümün tek şiiri.

bulmalıyım sen tutunca elimi,

acı kaderimin tek iyiliğini.

şimdi vaktidir sana vurulmanın,

en güzel sözleri sana yazmanın.

bilmeyeceksin ki bu sözleri,

bir gece vakti bizi düşleyip yazdığımın.

ne haldeyim bilmiyorum,

gönlüme çiçekler arıyorum,

hastayım bi çare,

ben yârimi bekliyorum.

şimdi akarken gözümden iki damla yaş,

sevmeliyim seni mecburi ihtiyaç.

bırakıyorum hislerimi sana

sen beni bilme ben sana muhtaç.

severken ölürsem eğer,

sanadır tüm sözlerim.

bir gün tutarsam elini eğer,

and olsun fedadır sana tüm hislerim.

şimdi gelmenin vaktidir sevgilim,

bilmelisin sana ait tüm şiirlerim.

tam zamanıdır gelmenin,

acıya ortak olup beraber yitirmenin.

ellerinden tutsam çıksam göklere,

baksam uzunca ela gözlerine olsam divane,

gelsen de çevirsen gecemi gündüze,

tükeniyorum bilmediğin sevgim ile.

sanadır varlığımın tüm sebebi,

sevgimin tek hür ağacının meyvesi,

varlığınla yaşattığın bu özlemi,

kalbime gizliyorum ey sevgili.